رامین معمار

از وبلاگ

فونوگراف و تحول ضبط موسیقی در ایران دوره ی قاجار

تاریخ تحول ضبط موسیقی در دوره مظفرالدین شاه قاجار،
استفاده از دستگاه فونوگراف در اواخر عهد ناصرالدین شاه جنبه ی کاملا اختصاصی داشت. از اوایل دوره مظفرالدین شاه، از همان نوع و همان ساخت، تعدادی دستگاه فونوگراف وارد ایران شد. از همین دوره به تدریج، جسته گریخته در برخی روزنامه های ایران نیز اشاره ای به این اختراع که در آن زمان جدید محسوب می شود است. به طور مثال در مجله ی ثریا چاپ قاهره به زبان فارسی در مقاله ای تحت عنوان ((مقاله ی مخصوصه ی شمه ای از اختراعات قرن نوزدهم مسیحی))
ضمن شرح اختراعات گوناگونی از قبیل کشتی بخار،اتش خانه ترن و راه آهن، ماشین نساجی با قوه محرکه ی بخار، تلگراف مورس و بیان ((ساختن تلشکوپ قوی و ترقی علم عکاسی ))
چنین امده است: ((اختراع چراغ الکتریک و تلفن و تراموا الکتریک از ترقی این قرن محسوب می شود و اختراع فونوگراف که به واسطه ی وی صدا را می توان ضبط کرد و میکروفون که صدای نازک و آهسته را بلند و خشن می کند، از اختراعات محیرالعقول این عصر است، عبدالحسین کاشانی بمبئی ذی القعده ۱۳۱۶ ح،ق
((۱۸۹۹م،))
فونوگراف دستگاهی بود با استوانه های مومی که کار ضبط و پخش صدا را عملی کرده بود. پس از شیوه ی ابداعی ضبط بل-تین تر که در آن صدا بر روی استوانه ی مقوایی اغشته به موم ضبط می شد.
و شیوه ی تکیمیلی ادیسون، در استفاده از استوانه ی موم یک پارچه روی دستگاه فونوگراف مدل m.
در همین دوره دستگاه ضبط و پخش جدیدی ساخته شد، که با قوه ی محرکه ی فنر کار می کرد، و به علت عدم احتیاج به پیل یا بطری و سهولت کار، عمومیت بیشتری یافت، از طرفی، به مناسبت عرضه ی لامپ الکتریکی که توسط ادیسون کشف شد، از شهرت و اعتبار ویژه ای بر خوردار گردید.»

دیدگاه بگذارید

avatar
  Subscribe  
Notify of